Tüp Bebekte E2 ve Hormon Takibi: Her Kontrolde Kan Testi Gerekir mi?

Doç. Dr. Senai Aksoy Son güncelleme: 14 Kasım 2026 C · Orta / Zayıf

Kısa cevap

Yumurtalık uyarımında ana izlem aracı ultrasondur; eski ve sınırlı kanıta göre her kontrolde kan testi gerekmez. E2 daha çok büyüyen folikül sayısını yansıtır; herkes için tek bir doğru E2 değeri yoktur. Planı en açık biçimde değiştiren test ise taze transfer planlanırken çatlatma günü ölçülen progesterondur.

Başlıca kaynaklar: ESHRE 2025: Yumurtalık uyarımı kılavuzu Cochrane 2021: Uyarılmış döngülerin izlenmesi Venetis ve ark. 2013: Progesteron yükselmesi ve gebelik Karatasiou ve ark. 2020: Çatlatma günü E2 ve gebelik

Yumurtalığın şematik çiziminde farklı boyutlarda foliküller ve en büyüğünün üzerinde ultrason ölçüm çizgisi; yanda daha küçük çizilmiş bir kan tüpü
Uyarım izleminde ana araç ultrasondur; kan testi, sonucu planı değiştirebilecekse eklenir. Yapay zekâ ile üretilmiş temsili görsel
İçindekiler
  1. Uyarım sırasında neler izlenir?
  2. Her kontrolde kan testi gerekir mi?
  3. E2 değeri neyi gösterir?
  4. Hormon sonucu kararı ne zaman değiştirebilir?
  5. Yalnızca ultrasonun yeterli olabildiği durumlar
  6. Kılavuz ile uygulama neden ayrışıyor?
  7. Kontrol gününde hekiminize sorabileceğiniz sorular
  8. Dr. Aksoy’a sorulan sorular

Her ultrasonla birlikte kan testi gerekir mi? E2 değeri kaç olmalı? Tüp bebek tedavisinin kontrol günlerinde bu iki soru sık sorulur.

Tüp bebekte yumurtalıklar ilaçla uyarılır; tıp dilinde buna KOH (kontrollü over hiperstimülasyonu) denir. Bu yazıda daha sade olan “yumurtalık uyarımı” ifadesi geçiyor. Aşağıda kılavuzların ve araştırmaların bu sorulara verdiği yanıtlar, kanıtın henüz açık bıraktığı alanlarla birlikte yer alıyor.

Uyarım sırasında neler izlenir?

Uyarım boyunca izlemin temel aracı vajinal ultrasondur. Kan testleri bazı merkezlerde ve bazı durumlarda buna eklenir.

Folikül, içinde yumurtanın geliştiği sıvı dolu keseciktir. Ultrasonda kaç folikülün büyüdüğü ve çaplarının kaç milimetreye ulaştığı ölçülür. Foliküller yeterince büyüyünce çatlatma iğnesi yapılır; bu iğne yumurtaların son olgunlaşmasını başlatır. İğne hCG ya da hipofizden LH salgılatan agonist ilacı olabilir. Kandaki hormonlar ise folikül büyümesinin başka bir yönünü gösterir.

ÖlçümNeyi gösterir?Sınırı
Ultrason: folikül sayısı ve çapıKaç folikülün büyüdüğünü ve ne kadar geliştiğiniÇok sayıda küçük folikül olduğunda saymak zorlaşabilir
Ultrason: endometriumRahim iç tabakasının kalınlığınıGebelik şansını öngörmede zayıftır; Avrupa kılavuzu (ESHRE) rutin izlemi “muhtemelen önerilmez” diye niteler
E2 (östradiol)Büyüyen foliküllerin salgıladığı östrojeni; büyük ölçüde folikül sayısını yansıtırGebeliği ve OHSS’yi (yumurtalık aşırı uyarılma sendromu) öngörmede zayıftır
ProgesteronUyarımın sonunda erken yükselme olup olmadığınıKararı genellikle yalnızca taze transfer planlanan döngüde etkiler
LHHipofiz bezinin yumurtlamayı başlatan sinyaliniTaze transfer planlanan döngüde hCG ile çatlatma günü ölçümü önerilmez

ESHRE’nin (Avrupa İnsan Üremesi ve Embriyoloji Derneği) 2025 kılavuzu, rahim iç tabakası için çatlatma ya da yumurta toplama gününde tek bir ölçüm önerir. Bu ölçüm, tabaka inceyse gebelik olasılığının düşük olabileceğini konuşmaya yarar (ESHRE 2025).

Kılavuza göre yaygın uygulama, başta bir ultrason, sonra uyarımın 8. gününden itibaren kontroldür. Yine de merkezler arasında fark büyüktür; belli bir başlangıç gününün yararını gösteren bir çalışma da yok. Uyarımın genel akışı tüp bebek süreci rehberinde anlatılıyor.

Her kontrolde kan testi gerekir mi?

Kısa cevap: Rutin olarak gerekmez. Ultrason izlemine E2 ya da E2, progesteron ve LH’den oluşan bir hormon paneli eklemenin gebelik ve OHSS sonuçlarını değiştirdiği gösterilmedi (C - orta/zayıf kanıt) (ESHRE 2025; Cochrane 2021).

Bu sonuç randomize (kurayla gruplara ayrılan) çalışmalardan gelir: Bir grup yalnızca ultrasonla, öteki ultrason ve kan testleriyle izlendi. Cochrane derlemesi, aynı soruyu soran çalışmaları bir araya getirir. Bu derleme altı çalışmadaki 781 kadını değerlendirdi. İki grupta klinik gebelik (ultrasonda gebelik kesesinin görülmesi) ve OHSS oranları da, toplanan yumurta sayısı da benzerdi.

Sizin için asıl sonuç ise canlı doğumdur, yani bebeğin doğması. Bu çalışmaların hiçbiri canlı doğumu raporlamadı.

ESHRE’nin 2025 kılavuzu da aynı yöndedir: Ultrasona E2 ya da üç hormonlu bir panel eklenmesini “muhtemelen önerilmez” diye niteler. İngiltere’deki NICE kılavuzu da izlem konusunda doğrudan ESHRE’ye yönlendirir (NICE NG257).

Bu sonucun üç sınırı var:

  • Çalışmalar küçük ve eskidir; Cochrane’in değerlendirmesine göre kanıtın kalitesi düşüktür.
  • Altı çalışmanın dördünde yalnızca uzun protokol (agonist ilacıyla yapılan uzun ilaç planı) kullanıldı. Kalan ikisine hem agonist hem antagonist planla tedavi edilen kadınlar alındı. Bugün sık kullanılan antagonist planda ise erken yumurtlama, uyarım sırasında eklenen antagonist iğnesiyle önlenir. Yalnızca bu planla tedavi edilen kadınlarda sonucun geçerli olup olmadığı bilinmiyor; ESHRE bu belirsizliği açıkça yazar.
  • Bir çalışmada “yalnızca ultrason” grubundaki kadınlarda da çatlatmadan önce bir kez E2 ölçüldü (Wiser ve ark. 2012).

Cochrane yazarlarına göre iki yöntem de güvenli ve güvenilirdir; seçim kolaylığa ve maliyete göre yapılabilir.

Kanıt kutusu: ultrason ile hormonlu izlemi karşılaştıran çalışmalar

Cochrane 2021 güncellemesi (Kwan ve ark.) Mart 2020’ye kadar yayımlanan çalışmaları taradı ve yeni bir çalışma bulmadı. Kanıt hâlâ altı randomize çalışma ve 781 kadından oluşuyor. Dört çalışmada (617 kadın) klinik gebelik açısından belirgin fark yoktu. Derlemenin hesabına göre hormonlu izlemde gebelik olasılığı %36 ise, yalnızca ultrasonla izlemde beklenen aralık %31–46’dır. OHSS için de fark görülmedi: Başlangıç riski %4 kabul edildiğinde, yalnızca ultrasonla izlemde beklenen aralık %2–8’dir. Kanıtın kalitesi düşüktür; katılımcı sayıları küçüktür, kura ve körleme (kimin hangi grupta olduğunu gizleme) yöntemleri de yeterince açık değildir.

Martins ve ark. (2014), beş randomize çalışmayı birleştiren meta-analizinde (çalışma sonuçlarının ortak analizi) benzer sonuca ulaştı: Klinik gebelikte belirgin fark görülmedi. Yumurta sayısı ve OHSS için güven aralıkları sonuç çıkarmaya yetmeyecek kadar genişti; canlı doğum verisi de bulunmuyordu.

Golan ve ark. (1994), uzun protokolle tedavi edilen 114 kadında iki izlem yöntemini benzer buldu. Lass ve ark. (2003), normal yanıt beklenen 297 kadınla yapılan çok merkezli çalışmada E2 eklemenin çatlatma zamanını nadiren değiştirdiğini bildirdi. Gebelik oranı E2 eklenen grupta %34,3, yalnızca ultrasonla izlenen grupta %31,4; OHSS oranı sırasıyla %4,9 ve %4,1 idi.

Cochrane’in 2014 sürümü, OHSS riski yüksek kadınları belirlemek için E2 ölçümünün doğrulayıcı bir test olarak, önlem amacıyla sürdürülebileceğini yazmıştı (Kwan ve ark. 2014). Bu, bir çalışma sonucu değil, derleme yazarlarının görüşüydü. 2021 sürümü bu cümleyi çıkardı ve seçimi kolaylık ile maliyete bağladı. (Kaynaklar: Martins ve ark. 2014; Golan ve ark. 1994; Lass ve ark. 2003)

E2 değeri neyi gösterir?

Kısa cevap: Herkes için geçerli tek bir “olması gereken” E2 değeri yoktur. E2 büyük ölçüde kaç folikülün büyüdüğünü yansıtır; bu yüzden çok folikülü olan birinde yüksek, az folikülü olanda düşük çıkması beklenir (ESHRE 2025).

Aynı E2 sonucu bu nedenle iki kadında farklı anlam taşıyabilir. ESHRE’ye göre çatlatma günü E2, canlı doğumu, gebelikte ya da yenidoğanda görülen sorunları öngörmede zayıftır. Bir derleme de çatlatma günü E2 ile gebelik arasında bir bağ olup olmadığını söylemeye yetecek kanıt bulamadı (Karatasiou ve ark. 2020).

Çatlatma zamanında folikül çapı ve E2

Çatlatma iğnesinin zamanını asıl olarak folikül çapı ve büyüyen folikül sayısı belirler. İğne çoğunlukla öncü foliküllerin birkaçı 16–22 mm’ye ulaştığında yapılır. Uyarımın süresi, transfer planı ve önceki döngüler de karara girer.

ESHRE hormon sonuçlarını da bu etkenler arasında sayar; ancak zamanın yalnızca E2 değerine ya da E2/folikül oranına göre seçilmesini önermez. Normal yanıt beklenen kadınlarla yapılan randomize bir çalışmada ultrasona E2 eklemek, çatlatma gününü nadiren değiştirdi (Lass ve ark. 2003). İğnenin kendisi ve toplama saati IVF protokolleri yazısında anlatılıyor.

Çatlatma günü E2 ölçülmeli mi?

ESHRE 2025, hCG ile çatlatılan ve taze transfer planlanan döngülerde çatlatma günü rutin E2 ölçümünü önermez. Bu, ESHRE’nin kendi ölçeğinde “güçlü” bir öneridir, ama çok düşük kaliteli kanıta dayanır; ilk bakışta çelişkili görünebilir.

Kılavuz grubuna göre bu ölçüm planı değiştirmiyor; plan değişmiyorsa testi rutin yapmak için de neden yok.

Amerikan Üreme Tıbbı Derneği’nin (ASRM) 2024 kılavuzu ise çatlatma günü 3.500 pg/mL’nin üzerindeki E2’yi OHSS için birkaç risk etkeninden biri olarak sayar. Aynı listede çatlatma günündeki folikül sayısı, yumurta rezervini gösteren AMH ve antral folikül sayısı (uyarım öncesi ultrasonda görülen küçük foliküller) da yer alır. Kılavuz, bu E2 eşiğinin çalışmalarda farklı tanımlandığını da not eder (ASRM 2024).

Bu 3.500 pg/mL eşiği, yüksek yanıtta OHSS riskini tartarken kullanılan işaretlerden yalnızca biridir. Kılavuz bu sayıyı ulaşılması ya da altında kalınması gereken “normal” bir E2 değeri olarak tanımlamaz. ESHRE riski asıl olarak folikül sayısıyla değerlendirir; iki kılavuz da folikül sayısını ve yumurta rezervi testlerini merkeze koyar.

Hormon sonucu kararı ne zaman değiştirebilir?

Bazı durumlarda bir hormon sonucu planı gerçekten değiştirebilir. En açık örnek, taze transfer düşünülen döngüde çatlatma günü ölçülen progesterondur. Öteki örneklerin çoğu gözlemsel verilere (kişileri kurayla ayırmadan izleyen çalışmalara) ya da uzman deneyimine dayanır.

DurumHangi hormon?Hangi karar?Kanıt gücüKaynak
hCG ile çatlatma ve taze transfer planıÇatlatma günü progesteronTaze transfer ya da embriyoları dondurmaESHRE koşullu öneri; çok düşük kalite, tutarlı gözlemsel veriESHRE 2025; Venetis 2013
Aynı durum, orta düzey uyarımProgesteronNadiren değişir; yükselme kadınların yaklaşık %4’ünde görüldüGözlemselStormlund 2024
Yüksek yanıt; hCG ile çatlatma ve taze transfer hâlâ düşünülüyorFolikül sayısının yanında E2Agonistle çatlatma, embriyoları dondurma veya kabergolin (OHSS riskini azaltmak için verilen bir ilaç)ASRM’de risk etkeni; E2, folikül sayısından daha az isabetliASRM 2024; Papanikolaou 2006
Agonistle çatlatma planlanıyor; vücudun kendi LH’sinin düşük olduğundan şüpheleniliyor (ör. uzun süre doğum kontrol hapı kullanımı)Uyarım başında LHAgonist yerine hCG ile ya da ikili çatlatma (hCG ile agonistin birlikte verilmesi; kişiye göre)Kılavuz örneği; tek merkezli, geriye dönük veriESHRE 2025; Popovic-Todorovic 2019
Doğal veya hafif desteklenmiş doğal döngüLH (kan veya idrar)Çatlatma, toplama ya da aşılama (IUI) zamanıFizyoloji ve uzman uygulaması; zayıfHo ve Paulson 2017
Uyarıma başlamadan önce (adetin 2.–3. günü)E2Kalan bir kisti fark etmek (yüksek başlangıç E2’si genellikle kisti gösterir)Yalnızca kılavuz açıklama metni; öneri yokESHRE 2025
ABD uygulamasında iğneyle yumurtlama tedavisiUltrasonla birlikte E2Doz ayarı; iptal kararı folikül sayısına göre verilirASRM görüşü; NICE ve polikistik over sendromu (PCOS) kılavuzu E2 istemiyorASRM 2020

Progesteron: Çatlatma günü progesteron yüksek çıkarsa, taze transferde devam eden gebelik (ilk haftaları geçip süren gebelik) ve canlı doğum olasılığı düşebilir. Bu ilişki gözlemsel çalışmalarda tutarlı biçimde görüldü (C - orta/zayıf kanıt) (Venetis ve ark. 2013).

Dondurulmuş embriyo transferinde ve yumurta bağışında bu olumsuz ilişki görülmedi. ESHRE bu yüzden progesteron ölçümünü yalnızca taze transfer planlanan döngülerde “muhtemelen önerir”. Kılavuz bir eşik değer vermez. Çalışmalarda 0,8 ile 3 ng/mL arasında farklı sınırlar kullanıldı; en sık kullanılan sınır 1,5 ng/mL’dir.

Kılavuza göre transferi erteleme kararında yumurta ve embriyo sayısına, embriyo kalitesine de bakılır. İki seçenek taze ve dondurulmuş transfer yazısında karşılaştırılıyor.

OHSS riski: Burada asıl ölçüt ultrasonda sayılan folikül sayısıdır. Büyük gözlemsel çalışmalarda folikül sayısı, OHSS’yi E2’den daha iyi öngördü (Papanikolaou ve ark. 2006; Griesinger ve ark. 2016). Çok sayıda küçük folikül varsa sayım zorlaşır; bu durumda E2 ölçümü biraz yardımcı olabilir. Bu görüş uzman yorumuna ve gözlemsel veriye dayanır; konuyla ilgili randomize çalışma yok.

Kanıt kutusu: çatlatma günü progesteron ve OHSS öngörüsü

Venetis ve ark. (2013), toplam 60 binden fazla döngüyü inceledi: 63 çalışmada 55.199 taze döngü, 9 çalışmada 7.229 dondurulmuş embriyo döngüsü ve 8 çalışmada 1.330 yumurta bağışı döngüsü. Taze döngülerde progesteronun 0,8 ng/mL ve üzerinde olması daha düşük gebelik olasılığıyla ilişkiliydi. Dondurulmuş embriyo ve yumurta bağışı döngülerinde böyle bir ilişki görülmedi. Progesteron yüksekliği, daha fazla yumurta toplanmasıyla da ilişkiliydi.

Bosch ve ark. (2010), 4.032 döngüyü geriye dönük olarak (geçmiş kayıtlardan) inceledi. Progesteron 1,5 ng/mL ve altındayken devam eden gebelik %31,0, üzerindeyken %19,1 idi; sık kullanılan 1,5 ng/mL sınırı bu çalışmayla yaygınlaştı. Progesteron, ilaç dozu, yumurta sayısı ve E2 arttıkça yükseliyordu.

Lim ve ark. (2024), olumsuz ilişkiyi 3. gün transferlerinde gördü, 5. gün (blastokist) transferlerinde görmedi. ESHRE tartışmayı kabul etmekle birlikte iki transfer gününün benzer etkilendiğini düşünür ve 5. gün sonucunu kısmen küçük bir çalışmaya bağlar. Racca ve ark. (2021), embriyoların tıbbi bir nedenle dondurulduğu 942 döngüde progesteron yüksekliğinin toplam canlı doğumu etkilemediğini bildirdi (%29,3 ve %28,2). Stormlund ve ark. (2024), orta düzey uyarımda progesteronun yalnızca kadınların %3,8’inde 1,5 ng/mL ve üzerine çıktığını buldu.

OHSS konusunda Papanikolaou ve ark. (2006), antagonist plandaki 2.524 döngüyü inceledi. 11 mm ve üzerinde 13 ya da daha fazla folikül, OHSS’yi 2.560 pg/mL E2 sınırından daha iyi öngördü. Ağır OHSS için 18 ve üzeri folikül ya da 5.000 pg/mL ve üzeri E2 ölçütü (biri ya da ikisi birden) kullanıldı. Bu birleşimin duyarlılığı (riskli kişileri yakalama oranı) %83, özgüllüğü (risksiz kişileri doğru ayırma oranı) %84 idi. Griesinger ve ark. (2016), 2.433 kadında E2’nin folikül sayısından daha az öngörücü olduğunu bildirdi; bu çalışma ilaç üreticisi tarafından desteklenmişti. ABD kayıt verisinde (256.381 döngü) 15’ten fazla yumurta toplandığında canlı doğum daha fazla artmadı, OHSS ise arttı. (Kaynaklar: Bosch ve ark. 2010; Lim ve ark. 2024; Racca ve ark. 2021; Steward ve ark. 2014)

Yalnızca ultrasonun yeterli olabildiği durumlar

Hormon sonucunun yeni bir karara dönüşmediği durumlarda kılavuzlar ultrasonla izlemi yeterli görür:

  • Normal yanıt beklenen rutin uyarım: Seri ultrason kontrolleri, ESHRE ve Cochrane’e göre yeterli bir izlem yöntemidir.
  • Antagonist iğnesine başlama günü: ESHRE, iğneye uyarımın belirli bir gününde başlanan sabit planı esnek plana tercih eder. Esnek planda başlangıç günü folikül büyüklüğüne ya da hormon sonucuna göre seçilir; sabit planda bunun için hormon ölçmek gerekmez. İki planı karşılaştıran randomize çalışmalarda hiçbir kadında erken LH yükselmesi görülmedi (Al-Inany ve ark. 2005).
  • Bütün embriyoların dondurulduğu döngüler: Agonist ilacıyla çatlatma yapılıp embriyolar dondurulacaksa, ESHRE çatlatma günü E2, progesteron ve LH ölçümünü önermez. Kılavuza göre bu durumda progesteron, sonraki dondurulmuş transferin sonucunu etkilemez.
  • OHSS taraması: ESHRE’nin ölçütü folikül sayısıdır. Agonist ilacıyla yapılan planlarda 11 mm ve üzerinde 19 ya da daha fazla folikül varsa risk artar ve koruyucu önlemler önerilir.
  • Beklenenden düşük yanıt: Az folikül gelişmesi, ESHRE’ye göre döngüyü iptal etmek için yeterli bir neden değildir. Hormon testi de bu karara önerilen bir ölçüt eklemez (ESHRE 2025).

Yumurtlama tedavisi ve aşılama: İğneyle yapılan yumurtlama tedavisinde güvenlik aracı folikül sayımıdır. NICE bu tedavide folikül çapını ve sayısını ultrasonla izlemeyi öngörür. Amaç çoğul gebelik ve OHSS riskini azaltmaktır; hormon ölçümü şart koşulmaz (NICE NG257).

Folikül sayısı arttıkça çoğul gebelik riski de artar (van Rumste ve ark. 2008). Uluslararası PCOS kılavuzu, iğneyle yapılan tedavide 14 mm’yi geçen ikiden fazla folikül olduğunda döngü iptalini düşünülebilecek seçenekler arasında sayar (Teede ve ark. 2023).

Aşılamada (IUI) zamanlama için evde idrar LH testi de kullanılabilir. Bu yöntem, ultrason ve çatlatma iğnesiyle yapılan zamanlamaya benzer sonuç verdi; kanıtın kesinliği ise düşüktür (Potapragada ve ark. 2023; Cochrane 2025).

Kanıt kutusu: aşılamada folikül sayısı ve LH ile zamanlama

Van Rumste ve ark. (2008), 14 çalışmada 11.599 aşılama döngüsünü inceledi. Tek folikülle gebelik oranı %8,4, birden çok folikülle %15 idi. Ancak çoğul gebelik olasılığı üç ve dört folikülde belirgin arttı; iki folikülde artış kesin gösterilemedi. Yazarlar, ikiden fazla folikülü hedeflememeyi önerdi.

Potapragada ve ark. (2023), doğal döngü ve hapla yapılan aşılamaları içeren 13 çalışmayı birleştirdi. Ultrason ve çatlatma iğnesiyle yapılan zamanlama ile idrar LH testine göre yapılan zamanlama arasında belirgin fark çıkmadı; ancak birleştirilen çalışmaların yöntemleri birbirinden epey ayrıydı. Cochrane 2025 derlemesi de zamanlama yöntemleri arasında fark olup olmadığını söylemek için kanıtın yetersiz olduğunu belirtti.

Kılavuz ile uygulama neden ayrışıyor?

Kılavuzlar rutin hormon takibini önermese de uygulamada hormon ölçümü hâlâ yaygındır. Dünya genelinde tüp bebek uzmanlarıyla yapılan bir çevrim içi ankette (davet edilenlerin %13,7’si yanıt verdi) katılan uzmanların %98,9’u ultrason kullanıyordu (Sachs-Guedj ve ark. 2023). Uzmanların %79,5’i en az bir kontrolde hormon ölçüyor, %74’ü OHSS’yi öngörmek için E2’den yararlanıyordu. Çatlatma günü ya da bir gün önce E2 ölçenler %71, progesteron ölçenler %67,7 idi.

Bu ayrışmanın dört nedeni var:

  • Güvenlik kaygısı: OHSS ciddi bir tablodur ve ankete katılan uzmanların yarıdan fazlası hormonların OHSS’yi önleme kararlarında önemli olduğunu düşünüyordu. Cochrane’in 2014 sürümü de bu kaygıya yer vermişti; 2021 sürümü bu görüşü çıkardı.
  • Kılavuzlar arası fark: ASRM, E2’yi OHSS risk etkenleri arasında sayar ve iğneyle yapılan yumurtlama tedavisinde ultrasonla birlikte E2 ölçümüne yer verir. ESHRE ve NICE ise rutin E2 ölçümü istemez.
  • Eski çalışmalar: Kanıtın çoğu uzun protokol döneminden geliyor. Yalnızca antagonist planla yapılan döngülerde iki izlem yöntemini karşılaştıran randomize çalışma yok. Hormon ölçmeyi sürdüren hekimler bu boşluğa haklı olarak dikkat çekiyor.
  • Uzman deneyimi: Bazı uzmanlar, antagonist döngülerde hormon ölçümünün ince ayara yardımcı olduğunu savunuyor (Popovic-Todorovic ve ark. 2018). Bu yaklaşım henüz randomize çalışmayla sınanmadı.

Kılavuzların henüz açık öneri vermediği konular da var:

  • Uyarıma başlamadan önce adetin 2.–3. günü yapılan hormon ve ultrason kontrolü
  • Erken yumurtlamanın progesteron türevi haplarla önlendiği planlarda LH takibi
  • Adetin herhangi bir gününde başlanan uyarım ve yumurta dondurma döngülerinde izlem
  • Agonistle çatlatmadan sonraki saatlerde yapılan LH kontrolü
  • İzlemin maliyeti ve hastaların tercihleri

Kılavuzlar bu alanlarda bir yön çizmediği için, bir merkezin daha çok, ötekinin daha az kan testi istemesi doğaldır.

Tedavi yükü de önemlidir. Tedaviyi bırakma nedenlerini inceleyen bir derlemede, tedavinin fiziksel ve ruhsal yükü nedenlerin yaklaşık beşte birini oluşturuyordu (Gameiro ve ark. 2012). Geçmiş kayıtlardan yapılan bir analizde ise uyarımın 5.–7. günündeki ultrasonlar, çatlatma gününü öngörmede öne çıkan kontrollerdi (Robertson ve ark. 2021). Bu bulgu, daha az ama iyi zamanlanmış kontrollerle izlemin mümkün olabileceğini düşündürüyor; yine de geçmiş kayıtlara dayanan tek bir analizdir.

Kontrol gününde hekiminize sorabileceğiniz sorular

Kontrol görüşmesi kısa sürebilir; birkaç net soru, hangi testin neden yapıldığını anlamanızı kolaylaştırır.

  • Bugünkü kan testi hangi kararı vermek için isteniyor?
  • Çatlatma zamanını hangi ölçütlere göre belirleyeceksiniz?
  • Taze transfer planlanıyorsa, progesteron sonucu bu planı değiştirebilir mi?
  • OHSS riskim, folikül sayısına göre nasıl görünüyor?
  • Kaç kontrol daha gerekebilir ve hangi günlerde?

Amaç, planın mantığını hekiminizle birlikte görmektir. Merkeziniz hormon ölçsün ya da ölçmesin, her testin bir karara hizmet etmesi beklenir.

Dr. Aksoy’a sorulan sorular

Tüp bebekte E2 kaç olmalı?

Tüp bebek tedavisinde herkes için geçerli tek bir ideal E2, yani östradiol değeri yoktur. E2, büyüyen foliküllerden salgılanır ve genellikle folikül sayısı arttıkça yükselir. Bu nedenle üç folikülü gelişen bir kadınla on beş folikülü gelişen bir kadının E2 değerlerinin aynı olmasını beklemeyiz. Önemli olan E2’nin belirli bir rakama ulaşması değil, yumurtalıkların tedaviye uygun yanıt vermesidir. Ayrıca E2 değerinin yüksek olması yumurtaların mutlaka kaliteli olduğu veya gebelik şansının daha yüksek olduğu anlamına gelmez. E2 sonucunu tek başına değil, ultrason bulguları ve hastanın klinik özellikleriyle birlikte değerlendirmek gerekir.

Çatlatma iğnesinin zamanını E2 değeri mi belirler?

Hayır. Çatlatma iğnesinin zamanını belirlerken öncelikle ultrasonografide foliküllerin büyüklüğüne, sayısına ve gelişimlerine bakarım. Genellikle önde gelen foliküller yaklaşık 17–18 mm büyüklüğüne ulaştığında çatlatma zamanı gündeme gelir. Ancak bütün foliküllerin aynı büyüklükte olması gerekmez ve karar tek bir folikülün çapına göre verilmez. E2 düzeyi bazı hastalarda ek bilgi sağlayabilir fakat çatlatma için ulaşılması gereken zorunlu bir E2 değeri yoktur. Amacımız mümkün olduğunca fazla sayıda olgun yumurta elde ederken erken çatlatma, aşırı uyarılma ve gereksiz gecikme risklerini dengelemektir.

Tüp bebekte progesteron yüksek çıkarsa ne olur?

Bu, progesteronun ne zaman yükseldiğine bağlıdır. Yumurta toplama öncesinde, özellikle çatlatma iğnesi günü progesteronun 1,5 ng/mL’nin üzerine çıkması genellikle yüksek kabul edilir. Bazı çalışmalarda 1–1,5 ng/mL arasındaki değerlerin bile taze transfer başarısını etkileyebileceği bildirilmiştir. Ancak herkes için geçerli kesin bir sınır yoktur.

Progesteronun erken yükselmesi, rahim iç tabakasının embriyoya göre erken olgunlaşmasına ve embriyo ile rahim arasındaki zamanlama uyumunun bozulmasına neden olabilir. Bu da taze embriyo transferinde gebelik şansını azaltabilir. Ancak progesteron yüksekliği yumurtaların veya embriyoların mutlaka kalitesiz olduğu anlamına gelmez.

Böyle bir durumda, özellikle progesteron belirgin şekilde yüksekse, embriyoları dondurup transferi sonraki bir siklusta yapmayı tercih edebilirim. Ancak 1,5 ng/mL’nin üzerindeki her değerde transferi mutlaka iptal etmek gerekmez. Kararı hastanın özelliklerine, progesteron düzeyine ve embriyo gelişimine göre veririm.

Burada önemli bir ayrıntı var: Bu değerler çatlatma iğnesi günündeki progesteron için geçerlidir. Embriyo transferinden sonraki progesteron düzeyleri farklı değerlendirilir çünkü bu dönemde gebeliği desteklemek amacıyla progesteron tedavisi uygulanır.

ESHRE’nin 2025 güncellemesinde de 1,5 ng/mL herkes için kesin bir sınır olarak kabul edilmiyor. Transferi erteleme kararında progesteron düzeyinin yanı sıra elde edilen yumurta ve embriyo sayısı ile embriyo kalitesi de dikkate alınıyor.

YazanDoç. Dr. Senai Aksoy· Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı

Üreme Tıbbı ve Tüp Bebek Uzmanı

Tıbbi inceleme: tupbebek.com Editöryal Ekip · Tıbbi Yayın Ekibiİnceleme: 14 Kasım 2026Son güncelleme: 14 Kasım 2026
Bilimsel inceleme ayrıntıları
Kaynakların son tarandığı tarih:
13 Kasım 2026
İnceleme kapsamı:
ESHRE 2025 yumurtalık uyarımı kılavuzunun izlem, çatlatma, döngü iptali ve OHSS önerileri; NICE NG257; Cochrane 2014 ve 2021 izlem derlemeleri ile dayandıkları randomize çalışmalar; ASRM 2024 OHSS kılavuzu ve 2020 gonadotropin görüşü; çatlatma günü progesteron, E2 ve OHSS öngörüsü çalışmaları; 2023 uluslararası PCOS kılavuzu ve aşılama zamanlaması derlemeleri; hormon izlemi uygulama anketi

Kanıt durumu: C · Orta / Zayıf Vaka-kontrol veya gözlemsel veri ağırlıklı Ana öneri için: Ultrason izlemine rutin E2 veya hormon paneli eklenmemesi; dayanak düşük kaliteli ve çoğu uzun protokol döneminden randomize çalışmalardır.. Diğer iddiaların kanıt düzeyi yanlarında belirtilir.

science

Kaynaklar

30 referans

  1. 1

    ESHRE Guideline Group on Ovarian Stimulation; Ata B, Bosch E, Broer S, Griesinger G, Grynberg M, Kolibianakis E, et al. ESHRE guideline: ovarian stimulation for IVF/ICSI: an update in 2025. Human Reproduction (2026)

    Bilimsel yayın

  2. 2

    National Institute for Health and Care Excellence. Fertility problems: assessment and treatment (NICE guideline NG257). NICE guideline (2026)

    Bilimsel yayın

  3. 3

    Kwan I, Bhattacharya S, Woolner A. Monitoring of stimulated cycles in assisted reproduction (IVF and ICSI). Cochrane Database of Systematic Reviews (2021)

    Bilimsel yayın

  4. 4

    Kwan I, Bhattacharya S, Kang A, Woolner A. Monitoring of stimulated cycles in assisted reproduction (IVF and ICSI). Cochrane Database of Systematic Reviews (2014)

    Bilimsel yayın

  5. 5

    Martins WP, Vieira CV, Teixeira DM, Barbosa MA, Dassunção LA, Nastri CO. Ultrasound for monitoring controlled ovarian stimulation: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Ultrasound in Obstetrics & Gynecology (2014)

    Bilimsel yayın

  6. 6

    Golan A, Herman A, Soffer Y, Bukovsky I, Ron-El R. Ultrasonic control without hormone determination for ovulation induction in in-vitro fertilization/embryo transfer with gonadotrophin-releasing hormone analogue and human menopausal gonadotrophin. Human Reproduction (1994)

    Bilimsel yayın

  7. 7

    Lass A; UK Timing of hCG Group. Monitoring of in vitro fertilization-embryo transfer cycles by ultrasound versus by ultrasound and hormonal levels: a prospective, multicenter, randomized study. Fertility and Sterility (2003)

    Bilimsel yayın

  8. 8

    Wiser A, Gonen O, Ghetler Y, Shavit T, Berkovitz A, Shulman A. Monitoring stimulated cycles during in vitro fertilization treatment with ultrasound only--preliminary results. Gynecological Endocrinology (2012)

    Bilimsel yayın

  9. 9

    Robertson I, Chmiel FP, Cheong Y. Streamlining follicular monitoring during controlled ovarian stimulation: a data-driven approach to efficient IVF care in the new era of social distancing. Human Reproduction (2021)

    Bilimsel yayın

  10. 10

    Sachs-Guedj N, Hart R, Requena A, Vergara V, Polyzos NP. Real-world practices of hormone monitoring during ovarian stimulation in assisted reproductive technology: a global online survey. Frontiers in Endocrinology (2023)

    Bilimsel yayın

  11. 11

    Venetis CA, Kolibianakis EM, Bosdou JK, Tarlatzis BC. Progesterone elevation and probability of pregnancy after IVF: a systematic review and meta-analysis of over 60 000 cycles. Human Reproduction Update (2013)

    Bilimsel yayın

  12. 12

    Bosch E, Labarta E, Crespo J, Simón C, Remohí J, Jenkins J, Pellicer A. Circulating progesterone levels and ongoing pregnancy rates in controlled ovarian stimulation cycles for in vitro fertilization: analysis of over 4000 cycles. Human Reproduction (2010)

    Bilimsel yayın

  13. 13

    Lim YC, Hamdan M, Maheshwari A, Cheong Y. Progesterone level in assisted reproductive technology: a systematic review and meta-analysis. Scientific Reports (2024)

    Bilimsel yayın

  14. 14

    Racca A, Vanni VS, Somigliana E, Reschini M, Viganò P, Santos-Ribeiro S, et al. Is a freeze-all policy the optimal solution to circumvent the effect of late follicular elevated progesterone? A multicentric matched-control retrospective study analysing cumulative live birth rate in 942 non-elective freeze-all cycles. Human Reproduction (2021)

    Bilimsel yayın

  15. 15

    Stormlund S, Sopa N, Lyng Forman J, Zedeler A, Bogstad J, Prætorius L, et al. The prevalence of late-follicular phase progesterone elevation and impact on the ongoing pregnancy rate after fresh and frozen blastocyst transfer. Sub-study of an RCT. Human Fertility (2024)

    Bilimsel yayın

  16. 16

    Popovic-Todorovic B, Racca A, Blockeel C. Added value today of hormonal measurements in ovarian stimulation in gonadotropin-releasing hormone antagonist treatment cycle. Current Opinion in Obstetrics and Gynecology (2018)

    Bilimsel yayın

  17. 17

    Karatasiou GI, Bosdou JK, Venetis CA, Zepiridis L, Chatzimeletiou K, Tarlatzi TB, et al. Is the probability of pregnancy after ovarian stimulation for IVF associated with serum estradiol levels on the day of triggering final oocyte maturation with hCG? A systematic review and meta-analysis. Journal of Assisted Reproduction and Genetics (2020)

    Bilimsel yayın

  18. 18

    Al-Inany H, Aboulghar MA, Mansour RT, Serour GI. Optimizing GnRH antagonist administration: meta-analysis of fixed versus flexible protocol. Reproductive BioMedicine Online (2005)

    Bilimsel yayın

  19. 19

    Popovic-Todorovic B, Santos-Ribeiro S, Drakopoulos P, De Vos M, Racca A, et al. Predicting suboptimal oocyte yield following GnRH agonist trigger by measuring serum LH at the start of ovarian stimulation. Human Reproduction (2019)

    Bilimsel yayın

  20. 20

    Papanikolaou EG, Pozzobon C, Kolibianakis EM, Camus M, Tournaye H, Fatemi HM, Van Steirteghem A, Devroey P. Incidence and prediction of ovarian hyperstimulation syndrome in women undergoing gonadotropin-releasing hormone antagonist in vitro fertilization cycles. Fertility and Sterility (2006)

    Bilimsel yayın

  21. 21

    Griesinger G, Verweij PJ, Gates D, Devroey P, Gordon K, Stegmann BJ, Tarlatzis BC. Prediction of Ovarian Hyperstimulation Syndrome in Patients Treated with Corifollitropin alfa or rFSH in a GnRH Antagonist Protocol. PLoS One (2016)

    Bilimsel yayın

  22. 22

    Steward RG, Lan L, Shah AA, Yeh JS, Price TM, Goldfarb JM, Muasher SJ. Oocyte number as a predictor for ovarian hyperstimulation syndrome and live birth: an analysis of 256,381 in vitro fertilization cycles. Fertility and Sterility (2014)

    Bilimsel yayın

  23. 23

    Practice Committee of the American Society for Reproductive Medicine. Prevention of moderate and severe ovarian hyperstimulation syndrome: a guideline. Fertility and Sterility (2024)

    Bilimsel yayın

  24. 24

    Practice Committees of the American Society for Reproductive Medicine and the Society for Reproductive Endocrinology and Infertility. Use of exogenous gonadotropins for ovulation induction in anovulatory women: a committee opinion. Fertility and Sterility (2020)

    Bilimsel yayın

  25. 25

    Teede HJ, Tay CT, Laven J, Dokras A, Moran LJ, Piltonen TT, Costello MF, et al. Recommendations from the 2023 International Evidence-based Guideline for the Assessment and Management of Polycystic Ovary Syndrome. Fertility and Sterility (2023)

    Bilimsel yayın

  26. 26

    van Rumste MM, Custers IM, van der Veen F, van Wely M, Evers JL, Mol BW. The influence of the number of follicles on pregnancy rates in intrauterine insemination with ovarian stimulation: a meta-analysis. Human Reproduction Update (2008)

    Bilimsel yayın

  27. 27

    Potapragada NR, Babayev E, Strom D, Beestrum M, Schauer JM, Jungheim ES. Intrauterine Insemination After Human Chorionic Gonadotropin Trigger or Luteinizing Hormone Surge: A Meta-analysis. Obstetrics & Gynecology (2023)

    Bilimsel yayın

  28. 28

    Adesina M, Cantineau AE, Showell MG, Vail A, Wilkinson J. Synchronised approach for intrauterine insemination in subfertile couples. Cochrane Database of Systematic Reviews (2025)

    Bilimsel yayın

  29. 29

    Gameiro S, Boivin J, Peronace L, Verhaak CM. Why do patients discontinue fertility treatment? A systematic review of reasons and predictors of discontinuation in fertility treatment. Human Reproduction Update (2012)

    Bilimsel yayın

  30. 30

    Ho JR, Paulson RJ. Modified natural cycle in in vitro fertilization. Fertility and Sterility (2017)

    Bilimsel yayın

Paylaş Kopyalandı!

İlgili makaleler